faktoring vs kredyt

Najlepsze oferty finansowe dla Twojej firmy

 Które rozwiązanie będzie lepsze dla Twojej firmy – faktoring czy kredyt?

Przedsiębiorcy prowadzący małe i średnie firmy często zastanawiają się jaką formę pozyskiwania kapitału finansowego wybrać: kredyt bankowy czy faktoring dla małych firm? Obie alternatywy z pozoru wydają się być podobne, jednak kryją w sobie bardzo dużo istotnych różnic. Co więcej, nie każda firma może sobie pozwolić na zaciągnięcie kredytu w banku. Wiąże się to z oceną kondycji finansowej przedsiębiorstwa i zdolnością kredytową. Tymczasem faktoring jest o wiele bardziej dostępny i nie wymaga tylu zabezpieczeń co kredyt obrotowy. Zarówno faktoring jak i kredyt dla małych firm są źródłem kapitału finansowego umożliwiającego płynność finansową oraz wywiązywanie się ze zobowiązań.

Co to jest faktoring?

Faktoring to sprzedaż faktur, czyli wykup przez firmę, która udziela finansowania (na przykład bank lub instytucja finansowa) należności i faktur mających odroczony termin realizacji wystawionych przez przedsiębiorcę swoim odbiorcom za sprzedawane produkty i usługi. Faktor wykupuje więc faktury przedsiębiorstwa (faktoranta) przekazując mu 80-100% ich wartości. Resztę stanowi prowizja za podjęte ryzyko i świadczenie usług na rzecz faktoranta. Przedsiębiorca może przeznaczyć otrzymane za faktury pieniądze na regulowanie na bieżąco swoich zobowiązań wynikających z prowadzenia działalności gospodarczej lub na inwestycje i rozwój firmy. Dzięki temu zyskuje on płynność finansową, a terminowe wpłaty do dostawców często umożliwiają korzystanie z różnorodnych rabatów, zwiększają jego wiarygodność i polepszają wizerunek firmy. Faktoring dla małych firm jest również polecany w sytuacji gdy firma ma problem z dyscyplinowaniem swoich odbiorców, którzy notorycznie spóźniają się z realizacją płatności. Nagromadzenie takich sytuacji zdecydowanie utrudnia wywiązywanie się przez przedsiębiorcę z własnych finansowych zobowiązań. Faktoring tworzy więc model biznesu bardziej przewidywalny.

Czym się różni faktoring od kredytu obrotowego?

Cel wykorzystania

Kredyt w banku bierze się na konkretny zaakceptowany przez bank cel. Nie można wykorzystać go inaczej niż w sposób wskazany na umowie z bankiem. Tymczasem środki płynące z faktoringu przedsiębiorstwo może wykorzystać zgodnie z własnym bieżącym zapotrzebowaniem. Nie ma konieczności uzgadniania tego z faktorem, to przedsiębiorca decyduje o tym, na co przeznaczy kapitał finansowy.

Profil firmy i zabezpieczenia

Aby dostać kredyt obrotowy firma musi spełnić wiele warunków, które odgrywają istotną rolę w ocenie kondycji finansowej przedsiębiorstwa. Banki interesuje bowiem historia kredytowa firmy, okres jej istnienia i pozycja na rynku. W związku z powyższym na kredyt mogą sobie pozwolić firmy o kilkuletnim stażu działalności, które posiadają liczne zabezpieczenia, takie jak na przykład weksel, poręczenia, zastaw, hipoteka czy cesja wierzytelności. Tymczasem faktoring dedykowany jest dla młodych przedsiębiorców działających co najmniej rok na rynku. Jest o wiele bardziej dostępny i nie wymaga ugruntowanej pozycji firmy ani dobrej kondycji finansowej. Mogą więc skorzystać z niego małe i średnie przedsiębiorstwa będące aktualnie w procesie dynamicznego rozwoju, posiadające wiarygodnych i sprawdzonych odbiorców swoich produktów lub usług, które chcą zachować płynność finansową. Zabezpieczeniem są wystawiane przez klienta faktury, weksle in blanco oraz pełnomocnictwo do firmowego rachunku bankowego.

Procedura

Zawarcie umowy faktoringu jest bardzo proste i wygodne. Uproszczona procedura z pewnością przyciąga młodych przedsiębiorców nieposiadających dobrej kondycji finansowej, mających jednak sprawdzonych odbiorców swoich usług.

Ryzyko niewypłacalności kontrahentów

W przypadku kredytu ryzyko, że odbiorcy nie uregulują należności spoczywa na przedsiębiorcy. To on jest odpowiedzialny za ściąganie pieniędzy za sprzedane przez siebie produkty i świadczone usługi. Tymczasem faktoring dla małych firm wygląda zupełnie inaczej. Faktor wykupując faktury bierze na siebie ryzyko związane niewypłacalnością kontrahentów danego przedsiębiorcy (w przypadku faktoringu bez regresufaktoringu pełnego). Zwraca on faktorantowi, czyli przedsiębiorcy, któremu udziela finansowania od 80 do 100% wartości wystawionych przez niego faktur. Resztę stanowi prowizja, czyli zapłata faktorowi za świadczone przez niego usługi i podjęte ryzyko. Obowiązkiem faktora jest sprawowanie kontroli nad rozliczeniem przedsiębiorcy z jego odbiorcami i prowadzenie księgowości. W rzeczywistości więc to faktor oczekuje na zapłatę faktur i zajmuje się ściąganiem należności. Gdy odbiorcy nie realizują płatności kontaktuje się z nimi pracownik faktora i ustala termin płatności oraz wysyła wezwanie do zapłaty. Tymczasem przedsiębiorca na bieżąco dostaje od faktora środki finansowe stanowiące 80-100% wartości brutto swoich faktur. Nie musi on więc martwić się o nieterminowe wpłaty, przez które zawala swoje zobowiązania, ponieważ otrzymuje na bieżąco finansowanie faktur. Problem opóźnień w zapłacie za kupione od przedsiębiorcy produkty i świadczone usługi oraz wszelkie procedury odszkodowawcze i windykacyjne bierze na siebie faktor, którego zadaniem jest ściąganie należności.

Koszty

Minusem faktoringu są jego duże kosztyUsługa faktoringowa jest bowiem trochę droższa niż zobowiązanie związane z zaciągnięciem kredytu. Oprócz prowizji za podjęte ryzyko stanowiącej określony procent od wartości brutto każdej faktury naliczane są także odsetki od kapitału. Może być również pobierana opłata przygotowawcza, opłata za analizę dłużników czy obsługę prawną. W przypadku kredytu spłacamy co miesiąc pożyczone pieniądze powiększone o odsetki.

Sprawdź nasz ranking firm faktoringowych 2019 [SMEO, Finiata, Fandla, Pragma i inne]